Elementy złączne do basenów i sprzętu parków wodnych
Elementy złączne w basenach i sprzęcie parków wodnych są narażone na jedno z bardziej agresywnych środowisk korozyjnych w zwykłych zastosowaniach komercyjnych — stałe lub powtarzające się zanurzenie w wodzie chlorowanej lub zasolonej — co jest bardziej surowe niż okresowa ekspozycja na wilgoć, z którą standardowa stal nierdzewna 304 dobrze sobie radzi w większości innych zastosowań.
Chlor i chlorki przesuwają dobór materiału poza standardową stal nierdzewną
Chlorowana woda basenowa zawiera rozpuszczone chlorki, czyli dokładnie tę chemię, która powoduje korozję wżerową i szczelinową stali nierdzewnej 304, zwłaszcza w szczelinach pod łbami śrub, podkładkami lub gwintami elementów złącznych, gdzie chlorowana woda zostaje uwięziona i z czasem się zagęszcza; stal nierdzewna 316, dzięki dodatkowej zawartości molibdenu, znacznie lepiej opiera się temu mechanizmowi wżerów i jest częstszym wyborem dla kotew drabinek basenowych, osprzętu poręczy i elementów złącznych oprawek podwodnych, natomiast tytan lub wysokowydajne elementy z polimerów stosuje się w najbardziej wymagających zastosowaniach w wodzie słonej lub silnie chlorowanej.
Geometria szczelin ma takie samo znaczenie jak materiał bazowy
Ponieważ korozja wżerowa koncentruje się w ciasnych szczelinach, gdzie chlorowana woda stoi w bezruchu, konstrukcja elementu złącznego i połączenia minimalizująca szczeliny — pełne zazębienie gwintu zamiast częściowego, podkładki uszczelniające zamiast otwartych oraz unikanie kontaktu różnych metali, który tworzy galwaniczne warunki szczelinowe — znacząco wydłuża trwałość nawet przy użyciu materiału już odpornego na korozję, jak stal nierdzewna 316.
Osprzęt nad wodą i na płycie basenowej nadal wymaga wysokiej odporności na korozję mimo braku bezpośredniego zanurzenia
Kotwy płyty basenowej, osprzęt mocujący trampolin do skoków i wsporniki wyposażenia przy basenie nie są zanurzone, ale są narażone na chlorowane pryskanie, wilgotne powietrze i promieniowanie UV, co nadal jest znacząco surowszym środowiskiem niż typowa ekspozycja na zewnątrz; nabywcy czasem zaniżają specyfikację tego osprzętu nad wodą, zakładając, że nie potrzebuje on tego samego gatunku materiału co elementy zanurzone, podczas gdy w praktyce korozja w strefie rozprysków może być niemal tak agresywna jak w pełnym zanurzeniu.
Jeżeli zaopatrują się Państwo w elementy złączne do sprzętu basenowego, parków wodnych lub obiektów wodnych, prosimy o opisanie chemii wody i warunków zanurzenia za pośrednictwem naszego formularza kontaktowego.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego stal nierdzewna 316 jest preferowana zamiast 304 w elementach złącznych do basenów i parków wodnych?
Ponieważ chlorowana woda basenowa zawiera rozpuszczone chlorki, które powodują korozję wżerową i szczelinową stali nierdzewnej 304, szczególnie w szczelinach pod łbami śrub i podkładkami, gdzie chlorowana woda zostaje uwięziona; dodatkowa zawartość molibdenu w stali 316 znacznie lepiej przeciwstawia się temu mechanizmowi wżerów.
Czy konstrukcja elementu złącznego i połączenia wpływa na odporność na korozję tak samo jak wybór materiału?
Wpływa znacząco — korozja wżerowa koncentruje się w ciasnych szczelinach, gdzie chlorowana woda stoi w bezruchu, więc pełne zazębienie gwintu, podkładki uszczelniające i unikanie kontaktu różnych metali wydłużają trwałość nawet przy materiale już odpornym na korozję, jak stal nierdzewna 316.
Czy elementy złączne na płycie basenowej i nad wodą wymagają takiej samej odporności na korozję jak zanurzone?
Często tak lub prawie — strefy rozprysków, wilgotne powietrze i promieniowanie UV na poziomie płyty basenowej tworzą znacząco surowsze środowisko niż typowa ekspozycja na zewnątrz, a zaniżanie specyfikacji osprzętu nad wodą, ponieważ nie jest zanurzony, jest częstym błędem skracającym jego trwałość.